Aktualności:

vdgg.art.pl - całkiem niezła polska strona o VdGG i PH

Menu główne

Aktualnie słucham...

Zaczęty przez Hennos, 14 Wrzesień 2008, 00:18:35

Poprzedni wątek - Następny wątek

0 użytkowników i 6 Gości przegląda ten wątek.

ceizurac

Stevie Wonder "Music of My Mind" - klasyka soulu (i funku).
There's the thing, hold it close.
You had your fling. You laid your ghosts.

Time to leave, close the door.
You can't believe you wanted more,
more or less, al for the best
in the end it's al behind you.

There's the thing, for all you know
it's time to let go.

Tercero

Karate - Some Boots

Jedna z najlepszych płyt tego zespołu.
...where I trade cigarettes in return for songs

Tercero

Karate - Cancel/Sing
EP 2001

Jedna z lepszych EP zespołu.
...where I trade cigarettes in return for songs

LukaszS



David Bowie: The Very Best Of-Nothing Has Changed
Ennio Morricone: 60
Shankar: Song For Everyone (Touchstones) (ecopack)
There is so much sorrow in the world,
there is so much emptiness and heartbreak and pain.
Somewhere on the road we have all taken a wrong turn...
how can we build the right path again?

Sebastian Winter

#25474
Sparks - A Steady Drip, Drip, Drip - naprawdę trudno uwierzyć że po 50 latach na scenie bracia Meal mogli nagrac tak dobrą płytę- aż iskrzącą od znakomitych pomysłów i świetnych melodii- i tak na przykład na samym początku mamy trzy mocne , glamowe numery : All That, I'm Toast i Lawnmower - ten ostatni to wyznanie miłości do tytułowej kosiarki do trawy; później dostajemy prawdziwą mini symfonię czyli  Stravinsky's Only Hit, trochę synthpopowej dekadencji w Left Out In The Cold i iPhone oraz prawdziwy hymn na samym końcu czyli  Please Don't Fuck Up My World- zresztą cały album jest wyśmienity i pozostaje mieć tylko nadzieję że jeszcze się kiedyś doczekamy kolejnego- bo będzie na co czekać :)
What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?

Sebastian Winter

Glass Hammer - Journey of the Dunadan (1993) - tolkienowski debiut grupy- concept album oparty na dziejach jednego z bohaterów Władcy Pierścieni - Aragorna
What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?

LukaszS

Shankar Garbarek Gurtu - Song For Everyone. Dobra płyta..
There is so much sorrow in the world,
there is so much emptiness and heartbreak and pain.
Somewhere on the road we have all taken a wrong turn...
how can we build the right path again?

Sebastian Winter

No-Man - Together we are stranger - piękny concept album o rozstaniu z ukochaną kobietą czyli takie Wilsonowskie Over - podobał mi się ten album w momencie wydania w 2003 roku- podoba się i teraz- muzycznie to taki post-rockowo-ambientowy jazz z niewielką domieszką elektroniki- znakomita rzecz [ok]
What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?

Sebastian Winter

What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?

Sebastian Winter

teraz coś takiego : Glass Hammer i Live at Nearfest (2004) - bardzo dobra koncertówka
What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?

LukaszS

Roger Waters Amused To Death
There is so much sorrow in the world,
there is so much emptiness and heartbreak and pain.
Somewhere on the road we have all taken a wrong turn...
how can we build the right path again?

ceizurac

Einstürzende Neubauten "Alles in Allem" - nowa płyta zespołu; bardzo spokojna i nieskomplikowana - wręcz wyciszona.
There's the thing, hold it close.
You had your fling. You laid your ghosts.

Time to leave, close the door.
You can't believe you wanted more,
more or less, al for the best
in the end it's al behind you.

There's the thing, for all you know
it's time to let go.

Tercero

Jason Molina - Pyramid Electric Co
2004

Drugie słuchanie.

Dla wrażliwych. Bardzo ciekawy, spokojny, wyciszony, intymny post-rockowy jakby-folk (choć słowo folk, jest chyba nieadekwatne).
Solowy projekt: (rzadziej) piano + (głównie) gitara + głos.

Polecam fanom PH, jeśli nie znają Moliny. Jeżeli ktoś ceni solowe PH (np: bootlegowe koncerty), to niejako zobaczy (usłyszy), nie tyle podobieństwo muzyczne (bo takiego nie ma, lub mało) co namiętność i uroczą symbiozę pieśniarza z instrumentem, co jest wspólne obu. Molina nie posiada też, aż tak szerokiej skali głosu i ekspresji jak PH, ale za to, ma swój indywidualny, współczesny, bardzo narratorski post-rockowy styl śpiewo-deklamacji. Raczej nie "szarpie" instrumentu jak PH, nie jest aż tak agresywny (to może być dla niektórych z Was słabą stroną), jest delikatny do znudzenia.
Co ich łączy zatem? Ta muzyczna intymność, samotne zmagania z niepojętym światem, neurotyczny melancholijny smutek (u PH jak i Moliny) ujmuje mnie najbardziej, choć muzyka jest nieco inna.

PS
Płyta nie jest długa - około 40 min.
...where I trade cigarettes in return for songs

Polset

Geoff Mann -"Second Chants" Jedna z najpiękniejszych płyt awangardowych jakie kiedykolwiek powstały [ok]
I cieszę się że jestem sam. Samotnie łatwiej myśleć i łatwiej tańczyć kiedy już poumierają wszyscy"

Sebastian Winter

Cytat: ceizurac w 23 Maj 2020, 21:55:39
Einstürzende Neubauten "Alles in Allem" - nowa płyta zespołu; bardzo spokojna i nieskomplikowana - wręcz wyciszona.

no właśnie- też jej słuchałem wczoraj w nocy- jak dla mnie trochę zbyt wyciszona- ale to wciąż kawal znakomitej muzy

u mnie White Door i Windows
What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?