Czy słuchasz "The Cure"?

[Desdemona]

Ankieta jest prosta jak kołek osikowy
Wydaje mi się, że z The Cure jest jak z Hammillem, można go kochać lub nienawidzić, inne opcje są raczej mało prawdopodobne
Ale może się mylę.
Stąd tylko 2 odpowiedzi, ale jeśli ktoś ma inne pomysły to może tę ankietę dowolnie przerobić.

Ja nie słucham, bo to mi zupełnie "nie podchodzi".

[ceizurac]

Słucham  ; może nie za często, ale coś tam czasem. Moje ulubione płyty to "oczywiście" - "Faith", "Pornography" i "Disintegration". 

[LukaszS]

Podobnie...nie za często , Bloodflowers, Wish, Desintegration

[Sebastian Winter]

a ja the cure uwielbiam........to dla mnie jeden z najważniejszych zespołow w dziejach rocka Ileż to nocy spędzilem wzruszajac się przy plytach Pornography albo Disintegration....moje ulubione to oczywiście dwie wyżej wymienione i Kwiaty w kolorze krwi( od tego albumu zaczal sie dla mnie 21 wiek)..poza tym lubię Kisss me Kiss me kiss me i Wish bo to 1 plyta kjurczakow jaką poznałem..
Oczywiście jak wielu fanow tego zespolu bardziej mi pochodzi mroczniejsza strona Roberta i społki(  dlatego najnowszy album to dla mnie porazka zupelna )

[Sebastian Winter]

aby ukazać wam moją milość do Kjurczakow, przeczytajcie sobie co swojego czasu napisałem O Pornography:

Nie potrafię wyobrazić sobie swojego życia bez tej płyty. Poznałem ją przed 9 laty kiedy byłem jeszcze w klasie maturalnej. Pamiętam nawet iż gdy wychodziłem ze sklepu muzycznego padał śnieg, zakrywając cały świat białym całunem. A potem powrót do domu i pierwsze przesłuchanie: to był prawdziwy cios prosto w serce. Po raz pierwszy ktoś w tak przejmujący sposób nazwał wszystkie uczucia które wtedy mą targały. Wczytując się w teksty Roberta czułem jakby ktoś czytał mi w myślach....A do tego jeszcze ta muzyka: mroczna, zimna, przywolująca na myśl malastwo Muncha. I w ten sposób Pornography stała się jedną z płyt mojego życia. Była ze mną w chwilach największych życiowych niepowodzeń i radości....wtedy gdy już tylko muzyka mogła ukoić ból rozłąki. Na tym albumie nie ma słabego numeru; począwszy od One hundred years, w którym posępne dzwięki perkusji wbijają nas w fotel, poprzez neurotyczne Siamense twins, na kakofonicznej pieśni tytułowej skończywszy. Ta płyta jest niczym podróż w samo jądro ciemności, tam gdzie nikt już nie uslyszy naszego wołania. Jest to jednak podróz jak najbardziej potrzebna bo skonfrontowani z najglębszymi lękami jesteśmy pozniej silniejsi i jakby bardziej pewni siebie.....Mrok pornografii uczuć pozwala nam odkryć istotę naszej egzystencji

[Tamara]

Dla mnie to obce jest jak papierosy albo narkotyki
Nie lubie muzyki i wokalu.

[Polset]

Tak słucham (krócej sie nie dało )

[Polset]

Niet

Jedna da sie krócej

[Hennos]

No

[Sylvie]

-

[dziobak]

Ostatnio kupiłem sobie remaster Pornography za 15,90  i ta płyta wciąż ma moc! Chyba najlepszy The Cure. Samej grupy słuchałem gdzieś do Disintegration. Potem już się nie mogłem przekonać.

[Hajduk]

Yes.

[Frippotronic]

Słucham, Pornography rządzi! 

[Kuba]

Ja nie słucham, ale wszystko przede mną .

[Martha]

Nie, nie słucham.