Aktualnie słucham...

[Sebastian Winter]

Kolego Jurski a znasz The Top Kjurczaków- moim zdaniem bardzo niedoceniona rzecz , nieco różniąca się od ich pozostałych osiągnięć co jednak nie powinno dziwić bo to własciwie solowa płyta Roberta Smitha- bardzo upiorna, chwilami kabaretowa- mnie się bardzo podoba

[Sebastian Winter]

Deine Lakaien i April skies - dobre choć i tak to najsłabsza płyta zespołu

[Sebastian Winter]

Closterkeller i Blue - chyba najmocniejsza płyta zespołu- z genialnym Lady Mackbeth na czele. Jak jej słucham to mi się zawsze studenckie czasy przypominają jak się z przyjaciółką urywaliśmy na pół wytrawne Cabernet sauvignon pomiędzy wykładami

[Kogut]

Museo Rosenbach i "Zarathustra" - nie sposób to opisać słowami.

[Polset]

Roy Harper-"Valentine"

[Tyrystor]

Soft Machine - Alive and Well. Recorded Live in Paris
Etheridge, Marshall, Jenkins - sami zdolni faceci 

[Sebastian Winter]

Museo Rosenbach i "Zarathustra" - nie sposób to opisać słowami.

zgadzam się w zupełności- dla mnie to chyba najlepsza płyta włoskiego rocka progresywnego

[Sebastian Winter]

Peter Hammill i Roaring forties  - Headlong stretch

[Polset]

Museo Rosenbach i "Zarathustra" - nie sposób to opisać słowami.

zgadzam się w zupełności- dla mnie to chyba najlepsza płyta włoskiego rocka progresywnego

Muszę posłuchać jak takie dobre

[Jurski]

Kolego Jurski a znasz The Top Kjurczaków- moim zdaniem bardzo niedoceniona rzecz , nieco różniąca się od ich pozostałych osiągnięć co jednak nie powinno dziwić bo to własciwie solowa płyta Roberta Smitha- bardzo upiorna, chwilami kabaretowa- mnie się bardzo podoba

To była jedna z pierwszych płyt The Cure jakie poznałem i ... poległem Oczywiście dałem się porwać Gąsienicy i śwince w lustrze, ale jako całość, mnie ta płyta po prostu przytłoczyła. Jest to dość dziwne, bo uwielbiam Pornografię i Faith... muszę dać the Top kolejną szansę chyba.  Z drugiej strony, czy nie masz wrażenia, że nie udało się z tej płyty wydobyć tego co najlepsze? Jeśli się posłucha choćby na brzmienie, produkcję kolejnych wydawnictw, to ma się wrażenie przepaści jakościowej jeśli idzie o technikalia?

Wczoraj i dziś Paris, Head On The Door, Kiss Me x 3, Wish, Disintegration i Camel "Stationary Traveller", Nick Cave "Boatman's Call", Chameleons "Script Of A Bridge". The Cult "Love", The Sound "From The Lion's Mouth", The Mission "God's own Medicine" - zdecydowanie post-punkowo gotyckie rzeczy się dzieją

[Sebastian Winter]

Kolego Jurski a znasz The Top Kjurczaków- moim zdaniem bardzo niedoceniona rzecz , nieco różniąca się od ich pozostałych osiągnięć co jednak nie powinno dziwić bo to własciwie solowa płyta Roberta Smitha- bardzo upiorna, chwilami kabaretowa- mnie się bardzo podoba

To była jedna z pierwszych płyt The Cure jakie poznałem i ... poległem Oczywiście dałem się porwać Gąsienicy i śwince w lustrze, ale jako całość, mnie ta płyta po prostu przytłoczyła. Jest to dość dziwne, bo uwielbiam Pornografię i Faith... muszę dać the Top kolejną szansę chyba.  Z drugiej strony, czy nie masz wrażenia, że nie udało się z tej płyty wydobyć tego co najlepsze? Jeśli się posłucha choćby na brzmienie, produkcję kolejnych wydawnictw, to ma się wrażenie przepaści jakościowej jeśli idzie o technikalia?

jeśli chodzi o stronę techniczną to zgadzam się w zupełności- mogłoby to brzmieć o wiele lepiej- zresztą jak się pozniej okazało nagranie Bananafishbones zostało nagrane za wolniej niż być powinno ( co zaniżyło wysokość tonacji o jedną sekundę) i dopiero na remasterze z 2006 roku brzmi tak jak powinno ( i trwa krócej o około 15 sekund). Natomiast same kompozycje są bardzo ciekawe mimo iż nie zawsze do końca udane- znakomitym przykładem może być Birdmad Girl- Smith tam chyba przesadził z udziwnieniami moim zdaniem. Całość jednak broni się w zupełności choć  klimat tej płyty rzeczywiście chwilami przytłacza co jednak wcale nie przeszkadza w jej odbiorze. Jest to moim zdaniem natrudniejsza ze wszystkich rzeczy jakie Smith popełnił- i w dużej mierze jego solowe dzieło: bardzo upiorne i chwilami nawet kabaretowe.

[Sebastian Winter]

Closterkeller i Graphite - nagranie tytułowe uzależnia

[Jurski]

Kolego Jurski a znasz The Top Kjurczaków- moim zdaniem bardzo niedoceniona rzecz , nieco różniąca się od ich pozostałych osiągnięć co jednak nie powinno dziwić bo to własciwie solowa płyta Roberta Smitha- bardzo upiorna, chwilami kabaretowa- mnie się bardzo podoba

To była jedna z pierwszych płyt The Cure jakie poznałem i ... poległem Oczywiście dałem się porwać Gąsienicy i śwince w lustrze, ale jako całość, mnie ta płyta po prostu przytłoczyła. Jest to dość dziwne, bo uwielbiam Pornografię i Faith... muszę dać the Top kolejną szansę chyba.  Z drugiej strony, czy nie masz wrażenia, że nie udało się z tej płyty wydobyć tego co najlepsze? Jeśli się posłucha choćby na brzmienie, produkcję kolejnych wydawnictw, to ma się wrażenie przepaści jakościowej jeśli idzie o technikalia?

jeśli chodzi o stronę techniczną to zgadzam się w zupełności- mogłoby to brzmieć o wiele lepiej- zresztą jak się pozniej okazało nagranie Bananafishbones zostało nagrane za wolniej niż być powinno ( co zaniżyło wysokość tonacji o jedną sekundę) i dopiero na remasterze z 2006 roku brzmi tak jak powinno ( i trwa krócej o około 15 sekund). Natomiast same kompozycje są bardzo ciekawe mimo iż nie zawsze do końca udane- znakomitym przykładem może być Birdmad Girl- Smith tam chyba przesadził z udziwnieniami moim zdaniem. Całość jednak broni się w zupełności choć  klimat tej płyty rzeczywiście chwilami przytłacza co jednak wcale nie przeszkadza w jej odbiorze. Jest to moim zdaniem natrudniejsza ze wszystkich rzeczy jakie Smith popełnił- i w dużej mierze jego solowe dzieło: bardzo upiorne i chwilami nawet kabaretowe.

Po takiej rekomendacji, muszę wciągnąć na swoją playlistę w najbliższym czasie. Dziś w drodze do pracy Head On The Door - jedna świetna melodia goni następną. Czuć, że to mocny skład gra.

[Sebastian Winter]

w przerwie w pracy : Peter Hammill i wiosenne Fools mate

[Sebastian Winter]

Kolego Jurski a znasz The Top Kjurczaków- moim zdaniem bardzo niedoceniona rzecz , nieco różniąca się od ich pozostałych osiągnięć co jednak nie powinno dziwić bo to własciwie solowa płyta Roberta Smitha- bardzo upiorna, chwilami kabaretowa- mnie się bardzo podoba

To była jedna z pierwszych płyt The Cure jakie poznałem i ... poległem Oczywiście dałem się porwać Gąsienicy i śwince w lustrze, ale jako całość, mnie ta płyta po prostu przytłoczyła. Jest to dość dziwne, bo uwielbiam Pornografię i Faith... muszę dać the Top kolejną szansę chyba.  Z drugiej strony, czy nie masz wrażenia, że nie udało się z tej płyty wydobyć tego co najlepsze? Jeśli się posłucha choćby na brzmienie, produkcję kolejnych wydawnictw, to ma się wrażenie przepaści jakościowej jeśli idzie o technikalia?

jeśli chodzi o stronę techniczną to zgadzam się w zupełności- mogłoby to brzmieć o wiele lepiej- zresztą jak się pozniej okazało nagranie Bananafishbones zostało nagrane za wolniej niż być powinno ( co zaniżyło wysokość tonacji o jedną sekundę) i dopiero na remasterze z 2006 roku brzmi tak jak powinno ( i trwa krócej o około 15 sekund). Natomiast same kompozycje są bardzo ciekawe mimo iż nie zawsze do końca udane- znakomitym przykładem może być Birdmad Girl- Smith tam chyba przesadził z udziwnieniami moim zdaniem. Całość jednak broni się w zupełności choć  klimat tej płyty rzeczywiście chwilami przytłacza co jednak wcale nie przeszkadza w jej odbiorze. Jest to moim zdaniem natrudniejsza ze wszystkich rzeczy jakie Smith popełnił- i w dużej mierze jego solowe dzieło: bardzo upiorne i chwilami nawet kabaretowe.

Po takiej rekomendacji, muszę wciągnąć na swoją playlistę w najbliższym czasie. Dziś w drodze do pracy Head On The Door - jedna świetna melodia goni następną. Czuć, że to mocny skład gra.

był taki okres ze The top podobał mi się bardziej od Head