Aktualnie słucham...

[Sebastian Winter]

H to he who am the only one

[Polset]

King Crimson - "Champaign-Urbana Sessions 1983" Takie sesje to ja rozumiem a nie żaden ALT

E tam marudzisz Polset, marudzisz. Sesje King Crimson to nic rewelacyjnego - odrzuty, ścinki, "inne" wersje znanych utworów (Skowronki 4, Industry); jedynym naprawdę wartościowym kawałkiem wg mnie jest tam "Heat in the Jungle" (czyli chyba inna wersja "Thela Hun Ginjeet"); sympatyczny jest (tytuł też) "Grace Jones". Plusem całości jest bardzo dobra jakość (w porównaniu z niektórymi fragmentami "ALT").

U mnie (z cyklu zrób to sam) "składanka" Riverside - czyli "Loose Heart/Conceiving You/Voices In My Head" (2 single i epka na jednym CD). Słucha się tego zadziwiająco dobrze.

Chyba ty marudzisz niby narzekając na sesje KC. Niby,bo wymieniasz aż kilka zalet
Poza tym KC wydał to w klubie kolekcjonerskim a nie jako album. Jakość dzwięku i zawartość merytoryczna biją na łeb ALT. No dobra na ALT jest ładny "Repeat after me" i pewien (niewykorzystany) potencjał ma "Tuesday, the Riff"

[Sebastian Winter]

Exudus i Supernova  - dobre

[Sebastian Winter]

King Crimson - "Champaign-Urbana Sessions 1983" Takie sesje to ja rozumiem a nie żaden ALT

E tam marudzisz Polset, marudzisz. Sesje King Crimson to nic rewelacyjnego - odrzuty, ścinki, "inne" wersje znanych utworów (Skowronki 4, Industry); jedynym naprawdę wartościowym kawałkiem wg mnie jest tam "Heat in the Jungle" (czyli chyba inna wersja "Thela Hun Ginjeet"); sympatyczny jest (tytuł też) "Grace Jones". Plusem całości jest bardzo dobra jakość (w porównaniu z niektórymi fragmentami "ALT").

U mnie (z cyklu zrób to sam) "składanka" Riverside - czyli "Loose Heart/Conceiving You/Voices In My Head" (2 single i epka na jednym CD). Słucha się tego zadziwiająco dobrze.

Chyba ty marudzisz niby narzekając na sesje KC. Niby,bo wymieniasz aż kilka zalet
Poza tym KC wydał to w klubie kolekcjonerskim a nie jako album. Jakość dzwięku i zawartość merytoryczna biją na łeb ALT. No dobra na ALT jest ładny "Repeat after me" i pewien (niewykorzystany) potencjał ma "Tuesday, the Riff"

Alt rzeczywiście mogłby byc wydany jako dodatek do twórczosci VDGG a nie jako pełnoprawny album- moze oceny nie byłyby wtedy tak niskie. Jakość dzwieku rzeczywiście pozostawia wiele do życzenia - co nie zmienia mojego nastawienia do tej płyty którą lubię

[ceizurac]

Chyba ty marudzisz niby narzekając na sesje KC. Niby,bo wymieniasz aż kilka zalet
Poza tym KC wydał to w klubie kolekcjonerskim a nie jako album. Jakość dzwięku i zawartość merytoryczna biją na łeb ALT. No dobra na ALT jest ładny "Repeat after me" i pewien (niewykorzystany) potencjał ma "Tuesday, the Riff"

No i taką wymianę sprzecznych opinii to ja lubię. 
A propos sesji KC - wymieniłem zalety, ale też wady - czyli "odrzuty", "ścinki", "inne wersje", które dla średniego fana KC (jakim raczej jestem) nie mają większego znaczenia. Raz mogę posłuchać.
Natomiast co do "ALT-u" - ma wady (te krótkie utwory, bez początku i końca; jakość dźwięku niezadowalająca, brak wokalu Hammilla - lecz to mi nie przeszkadza) i zalety, o których chyba napiszę w recenzji; lecz ona rodzi się w bólach więc nie wiem kiedy będzie.

[ceizurac]

Yes "Close to the Edge" - uważana za jedno z największych arcydzieł muzyki lat 70-tych mnie jakoś zawsze "nie leżała"; poza tytułową suitą oczywiści; ale do np. "Plagi Latarników" czy "Tarkusa" troszkę (czyli naprawdę niedużo) brakuje. "And You And I" też mnie nie bardzo rusza (za to wersja alternatywna na remasterze mi się podoba o dziwo); a "Siberian Khatru" to zawsze opuszczam po 2-3 minutach.

[Polset]

Yes "Close to the Edge" - uważana za jedno z największych arcydzieł muzyki lat 70-tych mnie jakoś zawsze "nie leżała"; poza tytułową suitą oczywiści; ale do np. "Plagi Latarników" czy "Tarkusa" troszkę (czyli naprawdę niedużo) brakuje. "And You And I" też mnie nie bardzo rusza (za to wersja alternatywna na remasterze mi się podoba o dziwo); a "Siberian Khatru" to zawsze opuszczam po 2-3 minutach.

Jaki remaster ?  Ja mam ten z 1994 roku. Kocham ten album w całości.   

[Sebastian Winter]

Yes "Close to the Edge" - uważana za jedno z największych arcydzieł muzyki lat 70-tych mnie jakoś zawsze "nie leżała"; poza tytułową suitą oczywiści; ale do np. "Plagi Latarników" czy "Tarkusa" troszkę (czyli naprawdę niedużo) brakuje. "And You And I" też mnie nie bardzo rusza (za to wersja alternatywna na remasterze mi się podoba o dziwo); a "Siberian Khatru" to zawsze opuszczam po 2-3 minutach.

Jaki remaster ?  Ja mam ten z 1994 roku. Kocham ten album w całości.   

remaster z 2003 roku z dodatkowymi ( moim zdaniem niepotrzebnymi ) alternatywnymi wersjami znanych juz kompozycji- wydany bardzo ladnie w digipacku. A sama plyta jest oczywiscie genialna- suita tytulowa w tyle zostawia Tarkusy i inne Echa. Siberian Khatru tez jest super

[ceizurac]

Gentle Giant - debiutancki album. Łykam w całości.

[ceizurac]

Peter Hammill/David Jaxon/Stuart Gordon/Manny Elias "Berlin 31.05.1996"

[Sebastian Winter]

SoM Vision thing- uwielbiam

[Kogut]

Yes "Close to the Edge" - uważana za jedno z największych arcydzieł muzyki lat 70-tych mnie jakoś zawsze "nie leżała"; poza tytułową suitą oczywiści; ale do np. "Plagi Latarników" czy "Tarkusa" troszkę (czyli naprawdę niedużo) brakuje. "And You And I" też mnie nie bardzo rusza (za to wersja alternatywna na remasterze mi się podoba o dziwo); a "Siberian Khatru" to zawsze opuszczam po 2-3 minutach.

Jaki remaster ?  Ja mam ten z 1994 roku. Kocham ten album w całości.   

remaster z 2003 roku z dodatkowymi ( moim zdaniem niepotrzebnymi ) alternatywnymi wersjami znanych juz kompozycji- wydany bardzo ladnie w digipacku. A sama plyta jest oczywiscie genialna- suita tytulowa w tyle zostawia Tarkusy i inne Echa. Siberian Khatru tez jest super

Ja bardzo powoli się do tej płyty przekonywałem. Dzisiaj mogę powiedzieć, że uważam ją za arcydzieło (zwłaszcza tytułowa suita i te potężne organy po "I get up, I get down"). Warto jednak dodać, że w przypadku, np. "Plagi Latarników" nie było u mnie mowy o jakimś "przekonywaniu się", łykałem jak pelikan.


A u mnie teraz Present (CD 1).

[Sebastian Winter]

Szczerze powiedziawaszy mnie tez całosc suity nie wzieła po pierwszym przesłuchaniu- to było moje pierwsze zetkniecie z muzyką Yes no i jakis czas nie mogłem sie do nich przyzwyczaić- dopiero jak sobie kupiłem oryginał Close to the edge ta płyta mna zawładnęla i dzisiaj uważam ją za arcydzieło.

[Jurski]

Geoff Mann "Second Chant", Pallas "Arrive Alive", Casino, Steven Wilson "Grace Of Drowning".

[Jurski]

Szczerze powiedziawaszy mnie tez całosc suity nie wzieła po pierwszym przesłuchaniu- to było moje pierwsze zetkniecie z muzyką Yes no i jakis czas nie mogłem sie do nich przyzwyczaić- dopiero jak sobie kupiłem oryginał Close to the edge ta płyta mna zawładnęla i dzisiaj uważam ją za arcydzieło.

U mnie też to trochę trwało. Szczególnie w przypadku tytułowego. Genialna to płyta i bez słabych momentów właściwie.