[Desdemona]

Ja o wiele bardziej niż "Red" lubię "Starless And Bible Black", stąd ta ankieta
Oceniając płytę całościowo, "Starless..." wydaje mi się ciekawsza, jest tam wiele genialnych utworów jak choćby "Fracture", natomiast "Red" to głównie płyta genialnego "Starless" no i może "Providence", bo "One More Red..." już jest dla mnie mniej ciekawy...

[Tamara]

A to prawda i ja tez na Starless... glosuje, bo to szalenstwo koncertowe, a Red to juz mial latwe utwory, jak "One more...", czyli dyskoteka u Frippa

[Hajduk]

Z "One More Red Nightmare" również mam pewien kłopot. Najprościej wyjaśnię to tak. Po genialnym riffie (użwyanym na koncertach w improwizacjach) i jeszcze genialniejszych ritonellach Bruforda na perkusji wygenerowane napięcie opada wraz z wejsciem zwrotki (a i arpegiowane rozwiniecie, nad którym improwizuje Ian McDonald, również nie podtrzymuje pierwotnej energii i impetu z jakim rozpoczyna sie utwór).
Czy ktoś jeszcze pamięta że w 1983/4 roku riff ten został użyty do czołowki programu (kabaretu językowego) "Mądrej głowie" Manna i Materny w TVP?

[Desdemona]

Z "One More Red Nightmare" również mam pewien kłopot. Najprościej wyjaśnię to tak. Po genialnym riffie (użwyanym na koncertach w improwizacjach) i jeszcze genialniejszych ritonellach Bruforda na perkusji wygenerowane napięcie opada wraz z wejsciem zwrotki (a i arpegiowane rozwiniecie, nad którym improwizuje Ian McDonald, również nie podtrzymuje pierwotnej energii i impetu z jakim rozpoczyna sie utwór).

I tu jest właśnie pies pogrzebany; Bruford gra tu genialne (Hennos zresztą ćwiczył te jego partie, gdyż są są bardzo ciekawe), natomiast potem następuje nieprzyjemny zgrzyt, godny np. zespołu "Asia", a niekoniecznie pasujący do King Crimson.

Czy ktoś jeszcze pamięta że w 1983/4 roku riff ten został użyty do czołowki programu (kabaretu językowego) "Mądrej głowie" Manna i Materny w TVP?

Pamiętam z powtórek, gdyż w roku 1983 miałam dopiero 4 lata

[Sebastian Winter]

glosuje na Red bo to chyba najmroczniejsza plyta KC- no i jest tam genialny Starless

[ceizurac]

"Red" - bo poza trochę "słodkim" "Fallen Angel" ma same genialne utwory.

[Sylvie]

"Starless..., bo ma same genialne utwory bez disco "One More Red Nightmare".

[Natalie]

Trudny wybór...
Ale stawiam na "Starless...".

[Hajduk]

Czy ktoś jeszcze pamięta że w 1983/4 roku riff ten został użyty do czołowki programu (kabaretu językowego) "Mądrej głowie" Manna i Materny w TVP?

Pamiętam z powtórek, gdyż w roku 1983 miałam dopiero 4 lata

Ja miałem 10/11 lat, i nie znałem ieszcze nic King Crimson. O tym, że jest to "One More Red Nightmare" dowiedziałem się dopiero w 1988 roku, gdy Beksiński prezentował dyskografię KC na kompaktach (wtedy było to tylko osiem pozycji).
Z tą "dyskoteką" czy Asią to może troszeczke przesada, ale zwrotka "Zmory" niebezpiecznie zmierza w kierunku Azjowego popu. Fripp miał racje, że takie inklinacje u Wettona siedziały już wtedy.

Co do "Red" - to utwór tytułowy oraz "Starless" to nawrawde wilekie i ciekawe kompozycje, a na całej płycie udało sie uchwycić koncertową energię grupy, ale...
...wyzej stawiam "Starless And Bible Black" - za "odjazd" i uchwycenie prawdziewgo ducha składu Fripp - Wetton - Cross - Bruford. Gdyby się temu dokładniej przyjrzeć, to druga strona analogu ("Providence" i "Starless") to jeszcze repertuar z wiosny i lata 1974. Co więcej, jak już wspominałem, riff "Nightmare" pojawiał się w improwizacjach z tego okresu ("Improv: Golden Walnut"), zaś arpegiowany temat "Fallen Angel" pierwotnie pełnił funkcję kody "Easy Money" (jesień 1972), i w wersji studyjnej ostał się w formie szczątkowej przed powrotem trzeciej zwrotki.
Muszę sie przyznac, ze nie znam żadnych nagrań koncertowych King Crimson z pierwszej polowy 1973 roku - a więc nie wiem jak ewoluowały improwizowane utwory w okresie po odejsciu Jamiego Muira do czasu pierwszego tourne po próbach  póżnym latem 1973 roku.

[Jurski]

Red - ponieważ to moja ulubiona pyta KC. Wracam do niej najczęściej... jest też taką kulminacją tego niezwykle ciekawego wcielenia z Brufordem i Wettonem.. Do tego na płycie fantastycznie zagrał McDonald. Podobno w tym czasie chciał wrócić na stałe do zespołu...bardzo żałuję, że do tego nie doszło, bo zamiast 7 lat posuchy mogły być kolejne wielkie płyty...

Jeśli idzie o zawartośc muzyczną, to z czasem przybladła mi improwizacja Providance. Cała reszta palce lizać.

[Desdemona]

Ja generalnie nie lubię wokalu Wettona, a Wetton popowy to już masakra (negatywna) dla uszu.
Zgadzam się z Hajdukiem odnoście "odjazdu" na płycie "Starless...", w końcu na przykład "Fracture" to moim zdaniem jeden z nalepszych utworów w całej historii KC, ja go w każdym razie uwielbiam.
No i cała płyta "Starless..." jest genialna.

[Suchar]

Ja zdecydowanie stawiam na "Red".

[Hennos]

A ja zdecydowanie stawiam na "Starless And Bible Black".

[Martha]

A ja zdecydowanie stawiam na "Starless And Bible Black".

Ja też.

[Wobbler]

Zdecydowanie Starless And Bible Black