{"id":448,"date":"2013-03-30T02:57:55","date_gmt":"2013-03-30T01:57:55","guid":{"rendered":"http:\/\/vdgg.art.pl\/portal\/?page_id=448"},"modified":"2021-08-20T22:06:23","modified_gmt":"2021-08-20T20:06:23","slug":"10-trisector-2008","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/vdgg.art.pl\/portal\/dyskografia-studyjna-vdgg\/10-trisector-2008\/","title":{"rendered":"10. Trisector (2008)"},"content":{"rendered":"

\"Ok\u0142adka\"1. The Hurlyburly [4:35]
\n2. Interference Patterns [3:50] \"Tekst<\/a>
\n3. The Final Reel [5:47] \"Tekst<\/a>
\n4. Lifetime [4:45] \"Tekst<\/a>
\n5. Drop Dead [4:47] \"Tekst<\/a>
\n6. Only in a Whisper [6:44] \"Tekst<\/a>
\n7. All That Before [6:26] \"Tekst<\/a>
\n8. Over the Hill [12:26] \"Tekst<\/a>
\n9. (We Are) Not Here [4:06] \"Tekst<\/a><\/p>\n

Muzycy:
\nPeter Hammill – wokal, gitara, klawisze
\nHugh Banton – organy
\nGuy Evans – perkusja, instrumenty perkusyjne<\/p>\n

Polska recenzja nr. 1:<\/strong>
\nDobra to p\u0142yta, chocia\u017c nie genialna i jakby nietypowa troch\u0119 – bo pierwsza od 1969 roku nagrana bez Davida Jacksona i jego zestawu saksofonowo-fletowego. Ortodoksi b\u0119d\u0105 narzeka\u0107, ja si\u0119 ju\u017c przyzwyczai\u0142em po serii ubieg\u0142orocznych (i kilku ju\u017c zagranych w tym roku) koncert\u00f3w.
\nAle po kolei Trisector zawiera 9 utwor\u00f3w – w tym jeden d\u0142ugi (Over The Hill).
\nPierwsze wra\u017cenie moje to za ma\u0142o gitar (o braku saksofonu czy fletu nie musz\u0119 pisa\u0107) – wydaje si\u0119, \u017ce ca\u0142\u0105 pa\u0142eczk\u0119 po Jacksonie przej\u0105\u0142 Hugh Banton.
\nPeter Hammill \u015bpiewa troszk\u0119 zachowawczo, przyda\u0142oby si\u0119 wi\u0119cej szale\u0144stwa (oczywi\u015bcie jest i szale\u0144stwo, ale kiedy\u015b by\u0142o tego wi\u0119cej – no ale panowie si\u0119 starzej\u0105).
\nZa to mamy du\u017co organ\u00f3w – w\u0142a\u015bciwie w ka\u017cdym utworze jest ich nat\u0142ok; Guy Evans te\u017c si\u0119 napracowa\u0142 na perkusji – o dziwo bardzo du\u017co gra na talerzach. W kilku utworach mamy fortepian, w kilku gitar\u0119 i gitar\u0119 basow\u0105 (ale raczej w tle i schowane).
\nA jak wygl\u0105daj\u0105 w moich uszach poszczeg\u00f3lne utwory?
\n1. The Hurlyburly – ciche wprowadzenie (szum wiatru? albo jakie\u015b efekty studyjne?), a potem mamy szybki, organowo-gitarowy motyw, z mocno bit\u0105 perkusj\u0105, ten instrumentalny kawa\u0142ek troszk\u0119 mo\u017ce si\u0119 kojarzy\u0107 z hardrockiem.
\n2. Interference Patterns – bardzo \u017cywio\u0142owy, dziwny motyw jakby staro\u015bwieckich klawiszy, liczne zmiany tempa. Utw\u00f3r grany by\u0142 (jest) ju\u017c na tegorocznych koncertach.
\n3. The Final Reel – fortepian i 'niemelodyjno\u015b\u0107’ to cechy tego utworu, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by si\u0119 znale\u017a\u0107 na kt\u00f3rej\u015b z ostatnich solowych p\u0142yt Hammilla. Podejrzewam, \u017ce Peter b\u0119dzie go wykonywa\u0142 solo.
\n4. Lifetime – ballada – znana z koncert\u00f3w (i bootleg\u00f3w) w 2007 roku, delikatny motyw gitary, talerze Evansa, akompaniament Bantona i pi\u0119kny tekst o przemijaniu \u017cycia, szkoda tylko, \u017ce Hammill nie pokusi\u0142 si\u0119 o d\u0142u\u017csz\u0105 sol\u00f3wk\u0119 na gitarze na koniec (a\u017c si\u0119 chce wi\u0119cej tej gitary Peter!); no ale mo\u017ce ba\u0142 si\u0119, \u017ce na koncertach nie podo\u0142a.
\n5. Drop Dead – VDGG nigdy tak nie gra\u0142 jak w tym utworze; to m\u00f3j zdecydowany faworyt tej p\u0142yty, czadowy (w\u0142a\u015bciwie to czysty hardrock), ostry, szybki, z niesamowit\u0105 sol\u00f3wk\u0105 na organach (szkoda zn\u00f3w, \u017ce tak\u0105 kr\u00f3tk\u0105) i dziwnym, perkusyjnym zako\u0144czeniem.
\n6. Only In A Whisper – przepi\u0119kna ballada, z pi\u0119knym tekstem (…some thoughts should be spoken only in a whisper…), z jazzow\u0105 perkusj\u0105 – ech znowu to pykanie na talerzach.
\n7. All That Before – kolejny czadowy kawa\u0142ek znany ju\u017c z koncert\u00f3w 2007, ostry z genialnym motywem gitarowo-organowym granym unisono i szale\u0144stwami wyczynianymi na perkusji, a tekst – do\u015b\u0107 autoironiczny – wydaje si\u0119 by\u0107 wyznaniem starszego cz\u0142owieka, kt\u00f3rego dotkn\u0119\u0142a skleroza (a mo\u017ce alzheimer?).
\n8. Over The Hill – poemat epicki (tylko tak mo\u017cna odda\u0107 struktur\u0119 tego kawa\u0142ka), pi\u0119kna ballada (momentami ju\u017c nie ballada) z delikatnym fortepianem, organami i znowu kapitaln\u0105 parti\u0105 instrument\u00f3w perkusyjnych; w tym eposie mamy jakby dwa interludia – w oko\u0142o 4 minucie (dziki, atonalny, k\u0142uj\u0105cy wr\u0119cz fortepian i dziwne podzia\u0142y rytmiczne grane przez Bantona i Evansa) i oko\u0142o 8 minuty (zgrzytliwa gitara – troch\u0119 to mi przypomina 'Here Comes the Talkies’ z solowej p\u0142yty Hammilla 'What, Now’) – w kt\u00f3rych zesp\u00f3\u0142 przechodzi sam siebie. Klasyk.
\n9. (We Are) Not Here – dziwna szarpana perkusja, nietypowe u\u017cycie wszystkich instrument\u00f3w.<\/p>\n

ceizurac<\/em><\/p>\n

Polska recenzja nr. 2:<\/strong>
\nPo pierwsze, p\u0142yta bardzo si\u0119 r\u00f3\u017cni od Albumu „Present” (niestety na minus). Panowie ewidentnie chcieli, by ta p\u0142yta by\u0142a inna. Ju\u017c ok\u0142adka troch\u0119 to zdradza. P\u0142yta jest r\u00f3wnie\u017c zupe\u0142nie inaczej wyprodukowana, jakby by\u0142 to Peter Hammill & VDGG.
\nNo, ale zacznijmy od pocz\u0105tku.
\nZaczynam od pierwszego utworu: „The Hurlyburly”, bo o nim mowa – na pocz\u0105tku jest tajemniczy; przez chwil\u0119 awangardowy gdy s\u0142yszymy powolne d\u017awi\u0119ki gitary Hammilla wyp\u0142ywaj\u0105ce na tle szumu wiatru i kosmicznych d\u017awi\u0119k\u00f3w, i nagle znienacka owy wolny motyw rozp\u0119dza si\u0119, wchodzi ca\u0142a aran\u017cacja i staje si\u0119 to instrumentaln\u0105 piosenk\u0105. Zaznaczam, \u017ce dobr\u0105 piosenk\u0105.
\nSympatyczne, pozbawione czego\u015b, co kto\u015b na forum nazwa\u0142 „sain” sol\u00f3wki gitarowe Hammilla, oprawione w artrockowy klimat, mo\u017ce nawet Hard Rockowy, mnie bardzo kojarz\u0105 si\u0119 z Westernem. Kompletnie nie brzmi jak VDGG i D. Jackson nawet by tu przeszkadza\u0142. Nie pozna\u0142bym, \u017ce to VDGG, jakbym nie wiedzia\u0142.
\n„Interference Patterns” to jedna z najwi\u0119kszych pomy\u0142ek na p\u0142ycie. Mo\u017ce by to i dobrze brzmia\u0142o, gdyby powsta\u0142o i zosta\u0142o nagrane 30 lat temu. Teraz te po\u0142amane akordy w po\u0142\u0105czeniu z nie m\u0142odym ju\u017c Hammillem oraz jego wokalem na tej p\u0142ycie (o tym p\u00f3\u017aniej) to prawie samob\u00f3jstwo.
\n„The Final Reel” – przepi\u0119kna ballada, ale brzmi jak z solowej p\u0142yty Hammilla, np. z „Everyone You Hold” + organy. Do szyldu VDGG to mi nie pasuje. Du\u017co brakuje jej tak\u017ce do „Krwawego Imperatora”, cho\u0107 mo\u017ce to nie kwestia braku, a konwencji.
\nTeraz jeden z najcudowniejszych moment\u00f3w na p\u0142ycie – „Lifetime”, jeden z dw\u00f3ch najlepszych utwor\u00f3w na albumie. Przepi\u0119kna ballada z refleksyjnym tekstem, kt\u00f3rego Hammill, cho\u0107 zawsze dojrza\u0142y i inteligentny, 20 lat temu nie m\u00f3g\u0142by napisa\u0107.
\nAle i tu mam zarzut; zdecydowanie gorsza wersja od tej, kt\u00f3ra jest znana z koncertu w Amsterdamie (z FabChannel). A to ze wzgl\u0119du na wokal. Hammill na p\u0142ycie \u015bpiewa bardzo oszcz\u0119dnie, p\u0142ytko i delikatnie. Smutno, ze zm\u0119czeniem, ale ma\u0142o charakternie. Brakuje energii, ekspresji i dramaturgii, a wr\u0119cz momentami agresji, buntu, co mocno okalecza ten utw\u00f3r, \u017ceby nie powiedzie\u0107, i\u017c pokazuje jego s\u0142abe strony.
\nPeter w og\u00f3le jako\u015b dziwnie \u015bpiewa na tej p\u0142ycie. Momentami jego g\u0142os jest wr\u0119cz md\u0142y.
\nO „Drop Dead” chyba nic nie napisz\u0119, bo to chyba jaki\u015b \u017cart. Parodia przeboju??? Ale ma\u0142o \u015bmieszna.
\nI Chyba Najlepszy, najbardziej Vandergraafowy kawa\u0142ek na p\u0142ycie: „All That Before”. Ironiczny tekst i muzyka brzmi\u0105 podobnie jak wersje koncertowe z trasy z 2007 roku.
\nPasuje do tego, co mamy na „World Record”, tylko saksofonu nie ma (ale partie tak napisane, \u017ce spokojnie bym tam Jacksona zmie\u015bci\u0142). Znakomite zgranie Tr\u00f3jki muzyk\u00f3w, idealna wsp\u00f3\u0142praca gitary, organ\u00f3w i perkusji.
\n„Only in a Whisper” – trudny jazzowy utw\u00f3r z fantazyjn\u0105 perkusj\u0105 i dos\u0107 mocnym (jak na ten album) wokalem Hammilla. Nie pasuje do VDGG, ani do solowego Hammilla (ale ju\u017c si\u0119 przyzwyczai\u0142em).
\n„Over the Hill” – to w pierwszej cz\u0119\u015bci ballada ju\u017c bardziej 'Graffowa’, co\u015b Jak „Every Bloody Emperor” z Present. Potem robi si\u0119 dynamicznie, jazzowo i progresywnie, tak\u017ce momentami jest fajnie. Ale jako\u015b tak, kawa\u0142ek ten si\u0119 rozje\u017cd\u017ca, staje si\u0119 troch\u0119 za rzadki. W trakcie s\u0142uchania zapominam, \u017ce go s\u0142ysz\u0119 i orientuje si\u0119, gdy si\u0119 sko\u0144czy. W zasadzie zarzut\u00f3w \u017cadnych nie mam, jest dobry jak si\u0119 s\u0142ucha z niego jaki\u015b 3-4 minut z dowolnie wybranego fragmentu, ca\u0142e 12 minut nu\u017cy.
\n„(We Are) Not Here” – Gdy go pierwszy raz us\u0142ysza\u0142em, pomy\u015bla\u0142em: e, to co\u015b okropnego, \u017ce to jakie\u015b dziwad\u0142o (w pewnym sensie tak rzeczywi\u015bcie jest (\u015bmiech)). Us\u0142yszawszy wersj\u0119 koncertow\u0105 przekona\u0142em si\u0119 do niego. Pos\u0142ucha\u0142em studyjnej, kt\u00f3ra r\u00f3\u017cni si\u0119 tylko wokalem. Ale przecie\u017c to on tworzy VDGG. W du\u017cym stopniu w wersji koncertowej Hammill \u015bpiewa to jak by by\u0142 30 lat m\u0142odszy. Na p\u0142ycie jego g\u0142os jest przyt\u0142umiony, md\u0142y na ca\u0142ym albumie w mniejszym lub wi\u0119kszym stopniu tak jest. Ale do tego utworu nawet momentami g\u0142os Hammilla wr\u0119cz pr\u00f3buje si\u0119 wydosta\u0107 na powierzchnie, ale pozostaje st\u0142umiony.
\nTo moim zdaniem celowy zabieg. Dla mnie to symbol jakiego\u015b uciemi\u0119\u017cenia, zm\u0119czenia, cho\u0107 chcia\u0142o by si\u0119 z tego wyrwa\u0107 i by\u0107 silnym. To kompozycja dynamiczna, ale i mroczna, przepe\u0142niona niepokojem, opieraj\u0105ca si\u0119 na jednym motywie hipnotycznie powtarzanym + genialn\u0105 gr\u0105 perkusisty.
\nSuper zako\u0144czenie p\u0142yty.<\/p>\n

Jedno jest pewne: to nie ten sam VDGG, co na „Present”, to zupe\u0142nie nowa kapela.
\nJak z „World Record” i „The Quiet Zone\/The Pleasure Dome”
\nMam nadziej\u0119, \u017ce tym razem nie stanie si\u0119 tak, jak po wydaniu tej drugiej.<\/p>\n

„Present” powala\u0142, a „Trisector” budzi uznanie i zawiera troch\u0119 fajnych d\u017awi\u0119k\u00f3w.<\/p>\n

Polset (Micha\u0142 Sz.)<\/em><\/p>\n

\"Poprzednia<\/a><\/p>\n

\"Kolejna<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

1. The Hurlyburly [4:35] 2. Interference Patterns [3:50] 3. The Final Reel [5:47] 4. Lifetime [4:45] 5. Drop Dead [4:47] 6. Only in a Whisper [6:44] 7. All That Before [6:26] 8. Over the Hill [12:26] 9. (We Are) Not … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":384,"menu_order":11,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"sidebar-page.php","meta":{"_sitemap_exclude":false,"_sitemap_priority":"","_sitemap_frequency":"","footnotes":""},"class_list":["post-448","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vdgg.art.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/448","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/vdgg.art.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/vdgg.art.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vdgg.art.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vdgg.art.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=448"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/vdgg.art.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/448\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1967,"href":"https:\/\/vdgg.art.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/448\/revisions\/1967"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vdgg.art.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/384"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vdgg.art.pl\/portal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=448"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}