Wiadomości

PH - Tears In Time

Bardzo dobre, lepsze od kilku ostatnich jego płyt - chyba najlepsze od czasu Roaring Forties. 

z tym akurat się nie zgodzę po Roaring Forties wydał kilka co najmniej dobrych lub bardzo dobrych płyt: This, None Of the Above, Thin Air, ...all that might have been....

wiem i nawet X-ten itp - ale ciężar płyt nie ten. Na najnowszej większy przekrój twórczości; nie jest to płyta jednostylistyczna jak None Of Above, Thin Air, Cluth albo From The Trees - dlatego ją cenię. 

rzeczywiście płyta brzmi jak wielkie podsumowanie całego dorobku PH- miejmy nadzieję że nie będzie dla Petera tym czym You like it Darker dla Cohena, albo Blackstar dla Bowiego

u mnie Van Der Graaf Generator - kompilacja wczesnych nagrań zespołu czyli Repeat Performance (1972)

PH - Tears In Time

Bardzo dobre, lepsze od kilku ostatnich jego płyt - chyba najlepsze od czasu Roaring Forties. 

z tym akurat się nie zgodzę po Roaring Forties wydał kilka co najmniej dobrych lub bardzo dobrych płyt: This, None Of the Above, Thin Air, ...all that might have been....

PH - Tears In Time

Lepiej niż się spodziewałem. Nagrał płytę roku.

potwierdzam i choć do końca roku jeszcze trochę czasu pozostało, ciężko bedzie to przebić

u mnie Porcupine Tree - The Sky Moves Sideways (1995)

https://www.youtube.com/@ph-vdgg

Peter Hammill - znowu Tears in Time 

Pełna setlista

też dziękuję

Peter Gabriel - So (1986) - z oryginalnej kasety

Rick Wakeman – Return To The Red Planet (2026) - zwraca uwagę kompozycja Bowies Vision będąca hołdem dla Davida Bowiego z którym Wakeman współpracował przy nagrywaniu płyty Hunky Dory - polecam Sylvie

u mnie też Peter Hammill tylko płyta inna: Chameleon in the Shadow of the Night (1973) - remaster

For A Rainy Day
 Heavy Weather
 So Much Water
 You'll Never Know
 And When He Ran

Te mi utkwiły mocniej po dwóch przesłuchaniach

a mi póki co najbardziej podoba się Red Flags (In The Sunset) i The Wheels

dla odmiany, z oryginalnego winyla: Yes i Close to the edge (1972)

Peter Hammill – Tears In Time (2026) - pierwszy od 9 lat studyjny album PH z premierowym materiałem, zaczyna się niczym któraś z płyt Vangelisa, później robi się już bardziej Hammillowsko- całość jest dość mroczna i melancholijna a niemal wszystkie utwory przesiąknięte są atmosferą schyłkowości i dekadencji- aczkolwiek nie brakuję tu niespodzianek: wybrany na pierwszy singiel Heavy Weather brzmi niczym coś co uciekło z sesji do The Noise, natomiast Red Flags (In The Sunset) to pierwsze od dawna tak wyraźne nawiązanie do Nadira - w ogóle wszystkie kompozycje zawarte na Tears in Time trzymają równy poziom i po pierwszym przesłuchaniu trudno mi jest którąkolwiek z nich wyróżnić - jeśli chodzi o podobieństwo do poprzednich płyt Hammilla, ten najnowszy wydaję mi się połączeniem Singularity z Thin Air - Ceizurac bedzie zadowolony 

dalej Editors - tym razem In Dream (2015) - niestety jest to dość średnia płyta - poza kilkoma wyjątkami (No Harm, Marching Orders) nic tu nie przykuwa większej uwagi

Bel Canto - Shimmering warm and bright (1992) - idealny muzyczny obraz melancholii kończącego się lata