Wiadomości

Ma to wykonanie swój urok. Aczkolwiek chyba nie przemyśleli w jakiej tonacji napisać aranż - bo jak na obecny timbre Petera zdecydowanie była ona zbyt wysoka (i przez większość utworu Hammill próbował się w nią wpasować).

King Crimson żółta czerwona niebieska płyta w drodze powrotnej z Ćmielowa ... 80 lat miał najstarszy z muzyków, a ile werwy

Levin nie zachowywał sie jak 80-latek. Raczej jak ktoś po 40-tce.
Byłem, widziałem. Wspaniały koncert. I rewelacyjnie nagłośniony. Choć chwilami zbyt głośny.

a jak tam Steve Vai? dał radę Frippa zastąpić?

Zdecydowanie dał. Grywał ciekawe solówki. To oczywiście czasem miało inny charakter. Ale moim zdaniem się wpasował w ten materiał.
To wszystko można sprawdzić na "Neon Heat Disease" - oficjalnym wydawnictwie z trasy po USA.
Jedynie na początku "Waiting Man" Careyowi zabrakło precyzji Bruforda. Ale poza tym grał bardzo dobrze. I sporo dodał od siebie.

King Crimson żółta czerwona niebieska płyta w drodze powrotnej z Ćmielowa ... 80 lat miał najstarszy z muzyków, a ile werwy

Levin nie zachowywał sie jak 80-latek. Raczej jak ktoś po 40-tce.
Byłem, widziałem. Wspaniały koncert. I rewelacyjnie nagłośniony. Choć chwilami zbyt głośny.

a u mnie jedna z bardziej niedocenionych płyt w dziejach rocka czyli intrygujący imienny debiut Colina Scota z 1971 roku - już chociażby liczba i status zaproszonych gości robi wrażenie (Peter Hammill, Fripp, Peter Gabriel czy też Jon Anderson)

Dave Kaffinetti, Rick Wakeman, Guy Evans, David Jackson, Nic Potter, Jane Relf, Steve Gould, Phil Collins...

no właśnie- gdzie on ich wszystkich znalazł...

u mnie Peter Hammill - The Future Now (1978)

To chyba należałoby spytać producenta płyty Johna Anthony'ego. Bo to może jego sprawka. Przecież to on sam przyprowadził Frippa na sesję do "H To He Who Am The Only One". W sumie większość gości na albumie Scota to artyści (Rare Bird, VdGG, Genesis), których płyty produkował dla Charismy.

Ja wciaż mam nadzieję, że telewizyjne (czy filmowe) nagranie recitalu Scota z festiwalu Sopot '71 gdzieś  istnieje w przepastnych archiwach TVP.

a u mnie jedna z bardziej niedocenionych płyt w dziejach rocka czyli intrygujący imienny debiut Colina Scota z 1971 roku - już chociażby liczba i status zaproszonych gości robi wrażenie (Peter Hammill, Fripp, Peter Gabriel czy też Jon Anderson)

Dave Kaffinetti, Rick Wakeman, Guy Evans, David Jackson, Nic Potter, Jane Relf, Steve Gould, Phil Collins...

Refugee - Live in Concert Newcastle City Hall 1974 (2007) - czyli jedyny koncertowy album tej jakże wyśmienitej progresywnej grupy- świetna rzecz jest tutaj nawet cover She Belongs to Me Dylana

Sebastianie jest jeszcze "BBC Radio One In Concert, 9th May 1974". Ale to chyba zostało wydane jedynie w wersji deluxe albumu "Refugee".

płyta ukaże się nakładem Rockserwisu:

https://www.rockserwis.pl/products/263869?src=man.4

Chyba dziś się ukazała w zapowiedziach. Zamówiłem.

My New Band Believe "My New Band Believe".
Album bardziej mi się podoba niż solowy Greep.
Polecam. Choć to trochę inne granie niż black_midi. Ale równie "zakręcone" i pełne zaskakujących ingrediencji.

Jak Cherry Red to albo Rock Serwis albo Sonic. Bardziej Rock Serwis

King Crimson - Starless and Bible Black (1974) - remaster na 40 lecie wydania płyty- ciekawe są zwłaszcza bonusy, w postaci dodatkowych improwizacji studyjnych i kilku nagrań koncertowych

Wszystkie dodatki na tym wydaniu na CD to nagrania koncertowe. Nie ma tam studyjnych improwizacji.

Za to mamy już płyty solowe. Geordie Greep wydał już swoj debiutancki album. A Cameron Pinchon z własną grupą My New Band Believe.

black_midi - Cavalcade (2021) - oni chyba już nie istnieją więc więcej płyt nie będzie, a szkoda bo te które nagrali predysponują ich na kontynuatorów karmazynowej drogi Roberta Frippa

[/quote]

Za to mamy już płyty solowe. Geordie Greep wydał już swoj debiutancki album.

black_midi - Cavalcade (2021) - oni chyba już nie istnieją więc więcej płyt nie będzie, a szkoda bo te które nagrali predysponują ich na kontynuatorów karmazynowej drogi Roberta Frippa

Ale w tych elemental mixes chodzi o coś innego. Są to jedynie dodatki do nowego miksu całych płyt - oczywiście te mogą się podobać bardziej lub mniej, ale generalnie są bliskie oryginału. Zaś elemental mixes to próba pokazania tego materiału od innej strony, jak by brzmiały te utwory gdyby były podejmowane inne decyzje przy miskach (dodatkowe partie, usunięte partie, inne ujęcia). Traktuję je jako ciekawostki, taką dokładkę do głównego dania.

King Crimson – Lizard [2025 David Singleton Elemental Mix]  - nowy i miejscami dość kontrowersyjny miks tej klasycznej płyty - i tak na przykład Cirkus jest bez perkusji i brzmi upiornie a Happy Family bez wokalu i brzmi jeszcze bardziej psychodelicznie- za to tytułowa suita daję radę i robi lepsze wrażenie niż oryginał- polecam

Mnie w ogóle nie podobają się te nowe miksy, gdyż jestem przyzwyczajona do starych.

Ja będę. Na obu. Zamieniłem dziś bilety na Van der Graaf na Petera. Szkoda, że nie odczytałem maila z Rock Serwisu już wczoraj (choć pokątnymi kanałami o koncertach dowiedziałem się przedwczoraj). To co zaoferował Rock Serwis to przedsprzedaż dla klientów,którzy do tej pory nie oddali biletów na VdGG (byłem jednym z nich). Oficjalna sprzedaż rusza jutro.

Kto będzie na koncertach w Polsce? Ja na pewno.
Bilety już mam - miałem jeszcze te na koncert VDGG, który się nie odbył i można je było przenieść na koncerty PH 👍

Podobno w tym roku szykuje się nowa biografia (książkowa) Petera Hammilla (autorstwa Joego Banksa).