Aktualnie słucham...

Zaczęty przez Hennos, 14 Wrzesień 2008, 00:18:35

Poprzedni wątek - Następny wątek

0 użytkowników i 14 Gości przegląda ten wątek.

Jurski

The Smashing Pumpkins z różnych okresów, w różnych wcieleniach.

Sebastian Winter

Peter Hammill - Thin Air (2009) - czyli najlepsza moim zdaniem płyta PH w XXI wieku
What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?

Sebastian Winter

Die Haut  - Burnin' the Ice (1983) - absolutna klasyka post-punku- na wokalu sam Nick Cave -  bardzo polecam
What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?

Sebastian Winter

Brendan Perry - Songs of Disenchantment - Music from the Greek Underground (2020) [ok] - trzeci w kolejności i pierwszy od 10 lat solowy album lidera Dead Can Dance - zainspirowany muzyką greckiej ulicy czyli Rebetiko, którą Brendan usłyszał po raz pierwszy, będąc jeszcze dzieckiem, wśród greckich imigrantów na przedmieściach Melbourne- piękna to płyta, niezmiernie nastrojowa i klimatyczna- kilka nagrań z pewnością pasowałoby nawet na album DCD- jednak większość tego materiału jest zbyt intymna na użytek macierzystego zespołu Brendana- świetnie się za to sprawdza na płycie solowej- polecam to wydawnictwo szczególnie Łukaszowi, no i Hajdukowi- jemu też powinno się spodobać
What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?

Hajduk

Cytat: Sebastian Winter w 23 Listopad 2020, 16:50:41
Brendan Perry - Songs of Disenchantment - Music from the Greek Underground (2020) [ok] - trzeci w kolejności i pierwszy od 10 lat solowy album lidera Dead Can Dance - zainspirowany muzyką greckiej ulicy czyli Rebetiko, którą Brendan usłyszał po raz pierwszy, będąc jeszcze dzieckiem, wśród greckich imigrantów na przedmieściach Melbourne- piękna to płyta, niezmiernie nastrojowa i klimatyczna- kilka nagrań z pewnością pasowałoby nawet na album DCD- jednak większość tego materiału jest zbyt intymna na użytek macierzystego zespołu Brendana- świetnie się za to sprawdza na płycie solowej- polecam to wydawnictwo szczególnie Łukaszowi, no i Hajdukowi- jemu też powinno się spodobać
Dziękuję, chętnie posłucham...
PS. Rozdział dotyczący przypadków staje się najobszerniejszy w całej księdze.
Dowiedziałem się o tej płycie dziś, około 10:30. Dariusz Górka z Sonica spytał mnie, czy wiem, że ukazał się nowy album Brendana Perry'ego? Odpowiedziałem, że nie miałem pojęcia.
Kilka godzin później czytam post z poleceniem tego albumu.
Przypadek?

LukaszS

Pięknie. Ja tutaj Lisę ostatnio sobie przypominam, a Brendan zaskakuje nową płytą.
There is so much sorrow in the world,
there is so much emptiness and heartbreak and pain.
Somewhere on the road we have all taken a wrong turn...
how can we build the right path again?

Sebastian Winter

Cytat: Hajduk w 23 Listopad 2020, 18:41:20
Cytat: Sebastian Winter w 23 Listopad 2020, 16:50:41
Brendan Perry - Songs of Disenchantment - Music from the Greek Underground (2020) [ok] - trzeci w kolejności i pierwszy od 10 lat solowy album lidera Dead Can Dance - zainspirowany muzyką greckiej ulicy czyli Rebetiko, którą Brendan usłyszał po raz pierwszy, będąc jeszcze dzieckiem, wśród greckich imigrantów na przedmieściach Melbourne- piękna to płyta, niezmiernie nastrojowa i klimatyczna- kilka nagrań z pewnością pasowałoby nawet na album DCD- jednak większość tego materiału jest zbyt intymna na użytek macierzystego zespołu Brendana- świetnie się za to sprawdza na płycie solowej- polecam to wydawnictwo szczególnie Łukaszowi, no i Hajdukowi- jemu też powinno się spodobać
Dziękuję, chętnie posłucham...
PS. Rozdział dotyczący przypadków staje się najobszerniejszy w całej księdze.
Dowiedziałem się o tej płycie dziś, około 10:30. Dariusz Górka z Sonica spytał mnie, czy wiem, że ukazał się nowy album Brendana Perry'ego? Odpowiedziałem, że nie miałem pojęcia.
Kilka godzin później czytam post z poleceniem tego albumu.
Przypadek?

Z Brendanem nie ma przypadków :) z DCD chyba zreszta też- a tak poważnie to jest to niesamowicie piękna płyta- dawno mnie tak nic nie zauroczyło

u mnie zmiana klimatu czyli U2 i Under a Blood Red Sky (1983) - bardzo lubię ten wczesny album koncertowy grupy - słychać tutaj że był to wtedy czołowy post-punkowy zespół w Europie- później gdzieś tą nowo-falową zadziorność stracili, pewnie była to cena jaką przyszło im zapłacić za światową popularność
What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?

LenoreLazuli

Spirogyra - Bells, Boots And Shambles
Midnight Oil - Blue Sky Mining
Uneindeutig
Für immer: Neu

Sebastian Winter

Brendan Perry i Songs of Disenchantment - Music from the Greek Underground (2020) - drugie przesłuchanie- podoba mi się nawet bardziej niż za pierwszym razem- płyta w sam raz na samotny wieczór w zadymionej knajpie z butelką dobrej whisky pod ręką i zdjęciem byłej ukochanej obok napoczętego pudełka papierosów....
What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?

ceizurac

Voivod "The Wake" - metal pierwszej klasy.
There's the thing, hold it close.
You had your fling. You laid your ghosts.

Time to leave, close the door.
You can't believe you wanted more,
more or less, al for the best
in the end it's al behind you.

There's the thing, for all you know
it's time to let go.

Hajduk

Cytat: Hajduk w 23 Listopad 2020, 18:41:20
Cytat: Sebastian Winter w 23 Listopad 2020, 16:50:41
Brendan Perry - Songs of Disenchantment - Music from the Greek Underground (2020) [ok] - trzeci w kolejności i pierwszy od 10 lat solowy album lidera Dead Can Dance - zainspirowany muzyką greckiej ulicy czyli Rebetiko, którą Brendan usłyszał po raz pierwszy, będąc jeszcze dzieckiem, wśród greckich imigrantów na przedmieściach Melbourne- piękna to płyta, niezmiernie nastrojowa i klimatyczna- kilka nagrań z pewnością pasowałoby nawet na album DCD- jednak większość tego materiału jest zbyt intymna na użytek macierzystego zespołu Brendana- świetnie się za to sprawdza na płycie solowej- polecam to wydawnictwo szczególnie Łukaszowi, no i Hajdukowi- jemu też powinno się spodobać
Dziękuję, chętnie posłucham...
PS. Rozdział dotyczący przypadków staje się najobszerniejszy w całej księdze.
Dowiedziałem się o tej płycie dziś, około 10:30. Dariusz Górka z Sonica spytał mnie, czy wiem, że ukazał się nowy album Brendana Perry'ego? Odpowiedziałem, że nie miałem pojęcia.
Kilka godzin później czytam post z poleceniem tego albumu.
Przypadek?
Tak, bardzo mi się podoba ten album.

Sebastian Winter

teraz czas na coś z zupełnie innej beczki czyli The Tangent i ich tegoroczny album: Auto Reconnaissance- nie jest to może rzecz dziejowa ale formę panowie trzymają- dla fanów retro-progresu płyta obowiązkowa
What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?

ceizurac

"Idiot Prayer: Nick Cave Alone at Alexandra Palace" (2020) - piękny koncert; trochę w stylu solowych występów PH.
There's the thing, hold it close.
You had your fling. You laid your ghosts.

Time to leave, close the door.
You can't believe you wanted more,
more or less, al for the best
in the end it's al behind you.

There's the thing, for all you know
it's time to let go.

Polset

Perfect "Rock Jamboree 1981" Jeżeli są tu fani klasycznego Perfectu to polecam gorąco bo ten koncert jest wybitny [ok]
Wypada nawet lepiej od słynnej płyty koncertowej "Live" z 1983
I cieszę się że jestem sam. Samotnie łatwiej myśleć i łatwiej tańczyć kiedy już poumierają wszyscy"

Sebastian Winter

Cytat: ceizurac w 24 Listopad 2020, 13:12:05
"Idiot Prayer: Nick Cave Alone at Alexandra Palace" (2020) - piękny koncert; trochę w stylu solowych występów PH.

słuchałem tego kilka dni temu - piękna płyta

u mnie Ministry i Psalm 69: The Way to Succeed and the Way to Suck Eggs (1992) - mocny, niemal metalowy industrial- polecam fanom gatunku
What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?